Własne typy zamiast prymitywów

Często spotykam się z kodem źródłowym, w którym klasy służą tylko do opakowania wielu zmiennych w celu zwrócenia wyniku funkcji. Typy nie powinny być kubełkami wartości tylko odzwierciedleniem idei i zamysłów programisty.

Jakiś czas temu nie łatwo było mi przekonać znajomego dlaczego stworzyłem osobny typ reprezentujący język aplikacji zamiast wykorzystania zmiennej typu znakowego.

Ostatnio jednak wpadłem na jeszcze lepszy przykład wprost z aplikacji, nad którą aktualnie pracujemy. Główna ideą aplikacji CMS jest zarządzanie stronami i sekcjami, w których strony są umieszczane. Każda strona posiada swój unikalny adres.

Powiedzmy, że nie jest to takie tragiczne rozwiązanie ale tylko do momentu kiedy zechcemy dodawać i usuwać wersję językową do adresu. W takim wypadku musielibyśmy dodać dodatkowe metody do klasy strony.

Co jednak jeżeli chcielibyśmy wykonać jaką operację na samym tylko adresie np. pobranie nazwy strony albo wersji językowej? Zawsze możemy zastosować klasy pomocnicze.

O ile taka implementacja pozwoli nam osiągnąć zamierzony cel, o tyle nie ma ona prawie nic wspólnego z programowaniem zorientowanym obiektowo. Dobry rozwiązaniem byłoby stworzenie osobnego typu reprezentującego adres strony. Przeniesienie logiki operacji na adresie do osobnej klasy pozwala nam używać tego typu w klasie strony ale także niezależnie jeżeli potrzebujemy operować na samym tylko adresie.

Co z tych rozważań wynika? Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie aby stosować styl proceduralny w języku zorientowanym obiektowo. Jednak tracimy wtedy wszystkie zalety naszego narzędzia, płynąć pod prąd wyrządzamy sobie sami szkodę. Problemy nie pojawią się na początku projektu kiedy złożoność jest niska. Dadzą się we znaki kiedy entropia odpowiednio wzrośnie. Dlatego trzeba złożoność systemu rozbijać na małe moduły, które wstydliwie ukrywają przed światem szczegóły ze swojej prywatności.

Domyślne kodowanie znaków JVM

"Every instance of the Java virtual machine has a default character encoding. The default encoding is determined during virtual-machine startup and typically depends upon the locale and encoding being used by the underlying operating system."

goto: http://java.sun.com/j2se/1.3/docs/api/java/lang/package-summary.html#charenc

Wyjątki czają się za każdym rogiem

irb on Windows

"Okay, here’s what you do to get tab completion working in Windows. Download this. A zip with two files inside. These get copied into your Ruby installation. Place readline.dll in the bin folder. The readline.so goes in lib/ruby/1.8/i386-mswin32 folder.

Then, run in your command shell: irb --readline -r irb/completion."

goto: http://poignantguide.net/ruby/expansion-pak-1.html

No Great War. No Great Depression.

"Man, I see in fight club the strongest and smartest men who’ve ever lived. I see all this potential, and I see squandering. God damn it, an entire generation pumping gas, waiting tables; slaves with white collars. Advertising has us chasing cars and clothes, working jobs we hate so we can buy shit we don’t need. We’re the middle children of history, man. No purpose or place. We have no Great War. No Great Depression. Our Great War’s a spiritual war… our Great Depression is our lives. We’ve all been raised on television to believe that one day we’d all be millionaires, and movie gods, and rock stars. But we won’t. And we’re slowly learning that fact. And we’re very, very pissed off."

— Tyler Durden

Anonymous Classes in Ruby